Wilhelmina heeft haar Tribune!!

29 augustus 1932 – Gisteren nam Wilhelmina haar vernieuwde sportveld en een nieuwe tribune in gebruik. De officiële opening werd gedaan door Burgemeester Kolkman, en de tribune werd ingezegend door Pastoor Frantzen. Daarna speelde Wilhelmina een wedstrijd tegen topclub D.H.L. ( De Hollandsche Leeuwen) uit Delft. Om 12.00 uur arriveerden deze gasten op het station, alwaar ze door het bestuur van Wilhelmina werden begroet. Met de harmonie St. Antonius aan het hoofd stelden de besturen en leden der beide voetbalverenigingen zich op en marcheerden naar het sportterrein aan de watertoren. Voor deze stoet was reeds veel belangstelling.

Opening en inzegening
Op het voetbalterrein wapperden de feestelijke vlaggen die aan weerszijden van de tribune stonden opgesteld, en ook daar had zich intussen een flinke menigte verzameld. Donateurs en genodigden namen plaats op de kleurig versierde nieuwe tribune, ontworpen door de Maaspoortenaar Pierre Weegels. Onderaan de tribune hadden de burgemeester de heer E. Kolkman en de eerwaarde heer J. Frantzen op een voor hen speciaal vervaardigd gezellig zitje plaatsgenomen. De hoogwaardigheidsbekleders werden aan beide zijden geëscorteerd door de Weerter junioren en de beide elftallen. Voorzitter Grein uitte blijdschap: “Reeds jaren hebben wij de behoeften gevoeld voor een degelijk sportterrein met behoorlijke zitplaatsen. Ik denk dat we hier nu best in geslaagd zijn, we hebben met medewerking van de Wertha een tribune die aan alle eisen voldoet.”

Vervolgens verzocht hij de burgemeester de tribune te openen, hetgeen deze hoogwaardigheidsbekleder met de volgende woorden deed: “Het is mij een aangename taak en voorrecht dit feestterrein te mogen openen. Ook ik heb in mijn jonge jaren aan voetbal gedaan. Voetbal is een mooi spel! Het is hartverheffend. Voetbal vormt initiatief en geeft durf en moed. Het ontwikkelt de zintuigen die tijdens het spel vliegensvlug moeten werken. Het schept vriendschapsbanden en maakt fysiek en moreel uitstekende mannen voor de maatschappij!. Ik feliciteer U met dit waar meesterwerk van architect Pierre Weegels. Graag wil ik dan nu de openingshandeling verrichten.”

Tenslotte zegende Pastoor Frantzen de tribune in. Hij besloot met de volgende mooie woorden: “Samenwerking tussen bestuur en leden moet tot bloei leiden. Voor de vereniging staat R.K. hoog in het vaandel, en we moeten enthousiaste Roomse jongens hebben die dit niet alleen op het spelveld, maar ook daarbuiten uitdragen! Hierbij moet de sport als middel dienen. Wilhelmina zal nooit in verwachtingen teleurstellen.”

Wilhelmina – D.H.L. 1-3
De eerste wedstrijd op het nieuwe veld werd door Wilhelmina verdiend verloren. De Delftenaren beschikten over meer samenspel en taktiek en bij onze jongens was het enthousiasme, mede door het lange werkeloos zijn, duidelijk minder dan gebruikelijk. Wilhelmina kwam door een doelpunt van Van Mierlo nog wel 1-0 voor, maar in de tweede helft was het binnen 6 minuten al 1-2 in het voordeel van Delft. Daarna maakte Van der Linden er nog 1-3 van.

Mede-directeur Constant Mathijssen van de Wertha brouwerij vertelt over de bemoeienis van zijn bedrijf: “Onze brouwerij is al ruim 15 jaar betrokken bij Wilhelmina. Wij groeien, de vereniging groeit, en samen dragen we de naam van Weert ver buiten de stadsgrenzen uit. Het kampioenschap in 1928 heeft Wilhelmina geen windeieren gelegd. De belangstelling voor het voetbal in Weert nam daarna stormachtig toe, en ze kregen veel uitnodigingen voor het spelen van vriendschappelijke wedstrijden. Van oudsher was Teutonia Mönchen-Gladbach al regelmatig te gast, maar nu kwamen ook grootheden als St. Georges Brussel en Quick-boys uit Den Haag. Maar de gesteldheid van het Wilhelmina speelveld was daarbij altijd een probleem. Het veld was volledig 1e klasse onwaardig en een voortdurende bron van ergernis. Ik durf te stellen dat Wilhelmina in 1931 door dat slechte veld het kampioenschap heeft verspeeld. Toen werd R.K.T.V.V. uit Tilburg kampioen op een moment dat Weert pas twaalf wedstrijden had gespeeld. Zes weken achter elkaar kon er aan de Watertoren niet worden gevoetbald. Het niet spelen van zo een lange periode brak het ritme volledig.

“Natuurlijk sprak ik daarover met voorzitter Grein van Wilhelmina. De Wertha wilde best helpen, maar het probleem was dat Wilhelmina pas nieuwe toekomstplannen kon maken na verlenging van het pachtcontract met de Nederlandse Spoorwegen, dat afliep in 1932. Toen dat eenmaal rond was, zijn de zaken voortvarend aangepakt. Wij zorgden daarbij voor een gedeelte van de centjes. Ook aannemer Neer Scheepers heeft samen met de leden vele uren belangeloos opgeofferd om dit bouwwerk te realiseren. Ik begrijp van penningmeester Rutten dat ook de jaarlijkse kermis- en vastenavondbals aardig wat geld opleverden, en er werd een loterij op touw gezet. Zodoende kon niet alleen het speelveld worden aangepast, er is zelfs een tribune gebouwd. En onze naam staat daar pontificaal op, daar ben ik wel trots op.”